- Բանաստեղծությունից դուրս գրեք 13 գոյական, առանձնացրեք դրանց արմատները, հնարավորության դեպքում դրանցով նոր բառեր կազմեք:
- Հայրիկ- հայրական, Բոողար, լուսին-լիալուսին, որդյակ, վնաս-անվնաս, լույս-լուսամփոփ, շուն-շնաձուկ, գայլ-շնագայլ, ցեղ-ցեղակից, գիշեր-գիշերային, բակ-բակային, ճամփա-ճամփորդ, աշխարհ:
- Դուրս գրեք ուրիշի խոսքի երկու օրինակ և հերթով գրեք, թե ով ում հետ է խոսում: — Հայրի՛կ, ինչու՞ մեր Բողարը միշտ հաչում է լուսնի վրան.— որդին հոր հետ, _ Ո՛չ, որդյակ իմ, ոչ թե վնաս այլ լույս, միայն լույս է տալիս, -հայրը որդու հետ
- Ուրիշ ի՞նչ կենդանիներ գիտեք, որ լուսնյակի հետ առնչություն ունեն: Գրեք դրանց մասին: գայլ-գայլը ոռնում է գիշերը, բու-բուն գիշերն է որս անում, չղջիկ-չղջիկը գիշերն է որս անում, գետակինճ-գիշերային կենդանի է, սնվում են ծառերի, թփերի տերևներով ու ցողուններով, խոտաբույսերով:
- Ձեր կարծիքով շան հաչոցն անհանգստացնո՞ւմ է լուսնյակին, պատասխանը հիմնավորեք: Ոչ, որովհետև լուսնյակը չի կարող լսել շան հաչոցը:
- Ըստ ձեզ կարևո՞ր են բանաստեղծության վերջին չորս տողերը, բացատրեք դրանք:
- Այո կարևոր էին, որովհետև այնտեղ հայրը նկատի ուներ, որ վատ մարդկանց պետք է տանենք դեպի լավը, իսկ մեզ վատաբանողներին ուշադրություն չդարձնենք:
Ռոբերտ Մխիթարյան 