9. Հայրը, ընդհատելով խոսքը, հարցական հայացքը սարսափ որդու աչքերին, որ ներքին մի բևեռել պղտորվել էին։
10. Ով ես երկնքից ձեր մարդ միշտ խնդրել ոտքերին տակ է, — մրմնջաց բանաստեղծը։
11. Մարդիկ ոտքի էին կանգնում, կպչելով պատերին, խոնարհ գլուխ տալով ընկրկելով փողոցով անցնում էին քաղաքապետի առջև։
12. Մենք խուսափում էինք նրա գործած արարքի մասին որևէ հարց տալուց, թեև ինքը պահանջ էր զգում արտահայտվել մտքերում ինքը։
13. Հաճախ նա գիշերները սարսափածի պես, գալարվում էր անկողնում, ճչում վեր թռչելով նման, հետո լռում այրվածի պես:
14. Հո չես հիվանդացել, սրտագին ձայնով հարցրեց նա ինձ և մոտենալով ուշադիր նայեց, գույնդ տեղն է, միայն տխուր ես երևում։
15. Անթարթ հայացքով Լիլիթը շարունակ դիմանում էր սղունին, սակայն օձը, ի վերջո, չդիմացավ նրա հայացքի ակնթարթին, սուլեց և մի կայծակնային անհետացավ:
16. Զարմանում էր, որ Լիլիթը տեսնելու էր։ Վայրկյանից սիրտը լցվել էր մի քաղցր զգացմունքով, և այդ օրվանից սկսեց դրախտը հազար անգամ ավելի գեղեցիկ դառնալ։
17. Ադամը, խելքը բոլորովին ապշած, իսկույն տեղավորեց Լիլիթը դիմաց և կորչելով սկսեց դիտել, թե ինչպես է նա քնքուշ մատներով խաղում գոհարների հետ։
18. Նա տարակուսանքով նայեց ինձ և ապա խոսեց զանազան բաների մասին, որոնք բնավ չէին առնչվում իմ ասածին։
19. Ադամը, բեռնավորված ծանր զամբյուղով, վերջալույսին հասավ լճակին, ուր Լիլիթն անհամբեր սպասում էր իր սիրելիին։
Ռոբերտ Մխիթարյան 