Հայաստանի առաջին հանրապետությունը ստեղծվել է 1918 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմից ու Հայոց ցեղասպանությունից հետո, երբ երկիրը հայտնվել էր շատ ծանր տնտեսական, քաղաքական ու սոցիալական վիճակում։ Ներքին կյանքում կառավարության առաջնային խնդիրները եղել են պետական կառավարման համակարգի կազմակերպումը, բանակի ձևավորումը, ինչպես նաև բնակչության վերակառուցումը։ Համաշխարհային պատերազմի և ցեղասպանության հետևանքով Հայաստանը կորցրել էր մեծ մասը իր տարածքների ու բնակչության, ինչը բարդացրել էր երկրի զարգացման հնարավորությունները։
Հանրապետությունն սկսեց կազմավորվել սահմանադրական հիմունքներով, սակայն տնտեսական ճգնաժամը, աշխատանքային ձեռքբերումների պակասը և ուռճացված պետբյուջեն զգալի խնդիրներ էին առաջացնում։ Շատ ոլորտներում, ներառյալ կրթությունը, առողջապահությունը ու գյուղատնտեսությունը, լուրջ բարեփոխումներ պետք էր իրականացնել, բայց պատերազմի և էկոնոմիկայի թուլացման պատճառով դա իրականացվեց դժվարությամբ։
Այդ պայմաններում Հայաստանը կանգնած էր արտաքին սպառնալիքների առաջ՝ հատկապես Օսմանյան կայսրության հետ հարաբերություններում։ Շատ կարճ ժամանակում ստեղծվեցին ու կազմակերպվեցին զինված ուժեր, բայց երկրի դիրքերը շարունակում էին մնալ նուրբ և խոցելի։
Ռոբերտ Մխիթարյան 