Рубрика: Без рубрики

Տորք Անգեղ

Ղ. Աղայան

Տորք Անգեղ

Շատ դարեր առաջ հին Հայաստանում
Տորք-Անգեղ անվամբ մի մարդ էր կենում:
Տորքը չէր նման հասարակ մարդու,
Այլ մի աժդահա եւ շատ ահարկու.
Աչքերը կարծես մի մի կապույտ ծով,
Ճաճանչավորված արևի լուսով,
Սեւ-սեւ ունքերը մութ ամպի նման
Բարդ-բարդ կուտակված աչքերի վրան
Քիթը կորնթարթ, իբրեւ մի բլուր,
Ատամներն ուրագ, եղունքները թուր.
Կուրծքը կասես մի լանջ է լեռան,
Մեջքը սարաժայռ, կռները գերան,
Մի խոսքով մի դև և ոչ թե հսկա,
Ոչ ոք տեսած չէր այնպես աժդահա:
Տգեղ էր դեմքը և այդքան դաժան,
Որ զարհուրում էր, ով նայում էր վրան.
Ահռելի էր նա և այնքան ուժեղ,
Որ հիսուն գոմեշ չունեին մեկտեղ:

Բառարան

Կորնթարթ- թեք

Կռներ-թևեր

Զարհուրել-վախենալ

Առաջադրանքներ՝

Բանաստեղծությունից դուրս գրել 20 գոյական, 10 ածական, մեկ թվական:

Գոյական- Տորք, աչքերը, ունքերը, քիթը, ատամներն, եղունքները,  Կուրծքը, մեջքը, կռները, դև, դեմքը․

 Ածական- Հին, հասարակ, աժդահա, ահարկու, Ճաճանչավորված, սև-սև, մութ,  մուգ, բարթ,  կորնթարթ, ուրագ, թուր, տգեղ, դաժան, ահռելի, ուժեղ,

Դուրս գրել մեկ բարդ բառ, առանձնացնել արմատները:

սարաժայռ=սար+ա+ժայռ

Դեղինով նշված բառերի արմատներով նոր բառեր կազմել

Հին-հնամուտ,

անվամբ-անվանում

մարդու-մարդկանց

արևի-արևմուտք

աչքերի-աչքաբաց

խոսքով-խոսնակ

դեմքը-դիմանկար