Մայրենիի լեզվական աշխատանք

190.

Ա․

Ծառ-ծառեր

ձայն-ձայներ

հոտ-հոտեր

քար-քարեր

կով-կովեր

արջ-արջեր

փունջ-փնջեր

լուր-լուրեր

բառ-բառեր

բեղ-բեղեր

հայ-հայեր

հայր-հայրեր

ցեղ-ցեղեր

սիրտ-սրտեր

գիր-գրեր

սյուն-սյուներ

պատ-պատեր

հույն-հույներ

ձու-ձվեր

սուր-սրեր

քիթ-քթեր

քույր-քույրեր

մայր-մայրեր

ձեռք-ձեռքեր

ոտք-ոտքեր

տատ-տատեր

պապ-պապեր։ << եր >> գրվում է միավանկ բառերի ժամանակ

Բ․

Եղբայր-եղբայրներ

աթոռ-աթոռներ

պապիկ-պապիկներ

տատիկ-տատիկներ

գրպան-գրպաններ

թութակ-թութակներ

եղնիկ-եղնիկներ

ոչխար-ոչխարներ

սեղան-սեղաններ

թռչուն-թռչուններ

մեքենա-մեքենաներ

բարեկամ-բարեկամներ

աշակերտ-աշակերտներ

մատյան-մատյաններ

հեռախոս-հեռախոսներ

ծաղկավաճառ- ծաղկավաճառներ

պանրագործարան-պանրագործարաններ։ << ներ >>գրվում է բազմավանկ բառերի ժամանակ

191.

ա․

գրպան-գրպաններ

սեղան-սեղաններ

թռչուն-թռչուններ

մատյան-մատյաններ

պանրագործարան-պանրագործարաններ

բ․

փունջ-փնջեր

սիրտ-սրտեր

գիր-գրեր

ձու-ձվեր

սուր-սրեր

քիթ-քթեր

192․

Հերթական ոլորաններից հետո երևաց սչբավայրը։ Վերևում արձաններ են նստած։ Արձանները կորցրել են գլուխները։

Երկրաշարժները բազմիցս սասանել է այդ լեռննռրի գագաթները, օտար բանակի զինվորները ձկտել են խորտակել

իրենց անհասանելի ու թշնակմական սրբավայրները։ Արձանները, բարձրաքանդակներն ու գազանների

կերպարանքները կերտված են հիանալի վարպետների կողմից։

193․

ճանկ-ճանկեր

թև-թևեր

մի  մարդ լուծեր-մարդիկ ուծեին

Մարդուն-մարդկանց

Մարդը մեռնում էր-մարդիկ մեռնում էին

փրկել մարդուն-փրկել մարդկանց

հարցն-հարցերն

194․

Ա․ Կատունների պատմությունները արտասովոր են։

Մարդիկ կատուններին մեկ ասվածացրել  ու պաշտել են,

մեկ վհուկ համարել ու խուսափել։ Երբեմն էլ կատունների

միջոցով իրենց ապագան են գուշակել։ Կատուններն ապրում են

մարդու կողքին, հաճախ հավատարիմ ծառայում են մարդուն,

բայց առաջվա պես անկախ ու նույնիսկ կիսավայրենի են մնում։

Ի տարբերւթյուն որոշ ընտանի կենդանիների՝կատունները

մարդկանց համար խորհդավոր ու անճանաչելի են մնում, իրենց գաղտնիքը

<<չեն բացում>>

Բ․ Մոտ հարյուր տարի առաջ Օդեսայում փղերը փախան

կրկեսից։ Տերերը ինչ արեցին, չարեցին նրանք էլ կրկես չվերադարձան։

195․

Ա․ Երկրի վրա մարդու կյանքն ամուր կապված է կենդանու հետ։ Բայց մարդն ու կենդանին միշտ նույն ձևով չեն հարաբերվել։ Սկզբում կենդանին մարդուն ուտելիք ու հագուստ է տվել։ Նա սարսափ է ներշնչել կամ ուրախություն է պարգևել մարդուն։ Մարդն էլ նրա առաջ խոնհարվել ու պաշտել է նրան։ Հետո աստվածացված կենդանուն փոխարինել է աշխատավոր կենդանին։

Բ․

Հետաքրքրասեր մարդ ճամփորդում է Աֆրիկայով և ուսումնասիրում այնտեղի կենդանուն ու թռչունին։ Հետո նա իր հետ հայրենիք բերեց նաև աֆրիկացու մեկ գլխարկ։ Այդ գլխարկը զարդարող  փետուրի մեջ գիտնականը նկատեց այնպիսին, որը գիտությանը հայտնի թռչունի  չէր պատկանում։