190.
Ա․
Ծառ-ծառեր
ձայն-ձայներ
հոտ-հոտեր
քար-քարեր
կով-կովեր
արջ-արջեր
փունջ-փնջեր
լուր-լուրեր
բառ-բառեր
բեղ-բեղեր
հայ-հայեր
հայր-հայրեր
ցեղ-ցեղեր
սիրտ-սրտեր
գիր-գրեր
սյուն-սյուներ
պատ-պատեր
հույն-հույներ
ձու-ձվեր
սուր-սրեր
քիթ-քթեր
քույր-քույրեր
մայր-մայրեր
ձեռք-ձեռքեր
ոտք-ոտքեր
տատ-տատեր
պապ-պապեր։ << եր >> գրվում է միավանկ բառերի ժամանակ
Բ․
Եղբայր-եղբայրներ
աթոռ-աթոռներ
պապիկ-պապիկներ
տատիկ-տատիկներ
գրպան-գրպաններ
թութակ-թութակներ
եղնիկ-եղնիկներ
ոչխար-ոչխարներ
սեղան-սեղաններ
թռչուն-թռչուններ
մեքենա-մեքենաներ
բարեկամ-բարեկամներ
աշակերտ-աշակերտներ
մատյան-մատյաններ
հեռախոս-հեռախոսներ
ծաղկավաճառ- ծաղկավաճառներ
պանրագործարան-պանրագործարաններ։ << ներ >>գրվում է բազմավանկ բառերի ժամանակ
195․
Ա․ Երկրի վրա մարդու կյանքն ամուր կապված է կենդանու հետ։ Բայց մարդն ու կենդանին միշտ նույն ձևով չեն հարաբերվել։ Սկզբում կենդանին մարդուն ուտելիք ու հագուստ է տվել։ Նա սարսափ է ներշնչել կամ ուրախություն է պարգևել մարդուն։ Մարդն էլ նրա առաջ խոնհարվել ու պաշտել է նրան։ Հետո աստվածացված կենդանուն փոխարինել է աշխատավոր կենդանին։
Բ․
Հետաքրքրասեր մարդ ճամփորդում է Աֆրիկայով և ուսումնասիրում այնտեղի կենդանուն ու թռչունին։ Հետո նա իր հետ հայրենիք բերեց նաև աֆրիկացու մեկ գլխարկ։ Այդ գլխարկը զարդարող փետուրի մեջ գիտնականը նկատեց այնպիսին, որը գիտությանը հայտնի թռչունի չէր պատկանում։