Рубрика: Без рубрики

Մայրենի

Գիշերն եկավ, զով – հովն ընկավ,
Աստղունքն լուսնին ձայն տվին.
Լուսնյակն ելավ, մով – ծովն ընկավ,
Հավքերն ինձի ձայն տվին:
Ես վեր ելա ոգի առած`
Զարկի սրտիս լարերին.
Սիրտս խնդաց, կուրծքս թնդաց –
Եվ լարերը խզվեցին …
-Միայն սիրո լարը մնաց
Սրտիս անհուն խորքերում.
Ու վառ սիրո երգը շողաց
Կյանքիս ամեն ծալքերում …

Առաջադրանքներ․

  1. Բառարանում գտեք կարմիրով նշված բառերի իմաստները և սովորեք։

մով — մետաքսյա նուրբ կտոր․

հավքեր — թռչուններ

թնդալ — ուժգին խուլ ձայն հանել․

խզվել — հնչեղությունից զրկվել

ծալքեր — անկողինը ծալքում դարսել

  1. Կանաչով նշված հատվածները բացատրեք ձեր բառերով։

Գիշերն եկավ, զով – հովն ընկավ,
Աստղունքն լուսնին ձայն տվին.

Երբ գիշեր է լինում, երկնքում հայտնվում են աստղերն ու լուսինը։

-Միայն սիրո լարը մնաց
Սրտիս անհուն խորքերում.

Սիրտս լի է սիրով։

  1. Ինչի՞ մասին է բանաստեղծությունը։

Բանաստեղծությունը սիրո մասին է ։ Իսահակյանը իր տողերում նշում է, որ սերը միշտ իր սրտում և հոգում է ։

Оставить комментарий