- Բանաստեղծությունից դուրս գրեք 13 գոյական, առանձնացրեք դրանց արմատները, հնարավորության դեպքում դրանցով նոր բառեր կազմեք: Բողարը,հայրիկ, լուսնյակը,լույս,լուսինը,հաչողներ,ճամփան,մենք,աշխարհ,որդյակ
- Դուրս գրեք ուրիշի խոսքի երկու օրինակ և հերթով գրեք, թե ով ում հետ է խոսում:Խոսում է որդին _ Հայրի՛կ, ինչու՞ մեր Բողարը
- Միշտ հաչում է լուսնի վրան.
- Մի՞թե պայծառ լուսնյակը
- Մեկ վնա՞ս է տալիս նրան:
- Խոսում է հայրը _ Ո՛չ, որդյակ իմ, ոչ թե վնաս
- Այլ լույս, միայն լույս է տալիս,
- Իսկ շանն՝ իբրև գայլի ցեղի,
- Լույսը գիշերը դուր չի գալիս:
- Ուրիշ ի՞նչ կենդանիներ գիտեք, որ լուսնյակի հետ առնչություն ունեն: Գրեք դրանց մասին:Բու,գայլ,բորենի։
- Ձեր կարծիքով շան հաչոցն անհանգստացնո՞ւմ է լուսնյակին, պատասխանը հիմնավորեք:Իհարկե ոչ,նա այնքան պոքր է ,ուսինն անշունչ առարկա է համարվում ,միայն շնչավորներն ունեն հույզեր ,զգացմունքներ։
- Ըստ ձեզ կարևո՞ր են բանաստեղծության վերջին չորս տողերը, բացատրեք դրանք:Մենք էլ, որդյա՛կ, լուսնի նման
- Պետք է լույս տանք մութ աշխարհին,
- Եվ համարենք, թե չենք լսում
- Մեզ վրա զուր հաչողներին: Այսինքն պետք չէ հուսահատվել կողքից ասված վատ խոսքերից, պետք է ապրես ու ուրախ լինես քեզանով ,իսկ վատ էներգիան ու չար խոսքերին փորձես ուշադրություն չդարձնել։
Ռոբերտ Մխիթարյան 