Առաջին և ամենակարևոր թույլ կողմը բնապահպանական վնասներն են։ Հանքերի շահագործման ընթացքում աղտոտվում են հողը, ջուրը և օդը։ Ծանր մետաղները ներթափանցում են գետեր ու ստորերկրյա ջրեր, ինչի հետևանքով վնասվում են էկոհամակարգերը և վտանգվում մարդկանց առողջությունը։ Շատ դեպքերում անտառահատումները և լանդշաֆտի փոփոխությունները անդառնալի բնույթ են կրում։
Երկրորդ կարևոր խնդիրն է տեղական համայնքների շահերի անտեսումը։ Հանքավայրերի բացման ժամանակ հաճախ բնակիչների կարծիքը չի հաշվի առնվում։ Մարդիկ կորցնում են իրենց հողերը, գյուղատնտեսությամբ զբաղվելու հնարավորությունը, իսկ խոստացված աշխատատեղերը միշտ չէ, որ ապահովում են կայուն և անվտանգ աշխատանք։
Երրորդ թույլ կողմը կոռուպցիան և վերահսկողության պակասն է։ Որոշ հանքարդյունաբերական ծրագրեր հաստատվում են ոչ թափանցիկ պայմաններում։ Բնապահպանական գնահատումները երբեմն ձևական են, իսկ օրենքների խախտումները՝ անպատիժ։ Սա նվազեցնում է հասարակության վստահությունը պետության և ընկերությունների նկատմամբ։
Չորրորդ խնդիրն է հին և անարդյունավետ տեխնոլոգիաների կիրառումը։ Շատ հանքերում օգտագործվում է հնացած տեխնիկա, որը մեծացնում է աղտոտման մակարդակը և աշխատանքի վտանգավորությունը։ Նոր, էկոլոգիապես անվտանգ տեխնոլոգիաների ներդրումը հաճախ անտեսվում է՝ ֆինանսական պատճառներով։
Ռոբերտ Մխիթարյան 