Рубрика: Հայոց լեզու 10

18․09․25

  1. Անդրադարձ շարադրանքներին։
  2. Ներկայացրու հոմանիշներից կատարած առաջադրանքները. սովորածդ ամենահետաքրիր բառերը ներկայացրու։
  3. Հոմանիշների ոճական նշանակությունը
    Ոճերը՝
    հրապարակախոսական
    գիտական
    վարչական
    գեղարվեստական
    առօրյա-խոսակցական
    Ոճերի ամենացայտուն առանձնահատկություները։
  4. Վարչական և խոսակցական ոճերի բառապաշարի ու կառույցների համեմատում։

ԱՌԱՋԱԴՐԱՆՔՆԵՐ

  1. Պատկերացրու՝ շատ հագեցած օր ես ունեցել. քանի որ ընդգրկվել ես կամավորական ծրագրում, դասերից հետո մնացել ես՝ օգնելու քեզնից փոքրերին՝ դասերը սովորելու, ընկերներիդ խմբի հետ այգում հավաքել եք ուրիշների թափած աղբը, դու հանձլ ես առել օգնել թաղում մի ծեր տատիկի, և նր համար խանութ ես գնացել՝ անհրաժեշտ գնումների համար, ու տանն էլ մայրիկը սպասում էր, որ հյուրերին ընդունելիս նրանց կհյուրասիրես։ Բայց մինչ այդ դու պիտի հասցնես օրվա համար հաշվետվություն գրել՝ ներկայացնելու հիշատակածս կամավորական ծրագրի ղեկավարին։
    Ա) Գրիր հաշվետվությունդ, ուշադիր եղիր՝ ոչինչ չմոռանաս։
    Բ) Պատմիր (գրառիր) մայրիկիդ օրվա քո ծանրաբեռնվածության մասին այնպես, որ նա լրացուցիչ պատականություւններ չդնի քեզ վրա։



  2. Համեմատիր Ա) եւ Բ) գրառումներդ։

    Ա) հաշվետվությունը մանրամասն ու պաշտոնական է, ընդգրկում է բոլոր կատարված աշխատանքները՝ ծրագրի ղեկավարին ներկայացնելու համար։
    Բ) գրառումը մայրիկին ավելի անձնական է, ընդգծում է ծանրաբեռնվածությունը և սահմանափակումների անհրաժեշտությունը, առանց պաշտոնական մանրամասների։
  3. Շարադրություն գրիր՝ «Ուր է կորչում իմ ժամանակը» թեմայով։ Օգտագործիր փոխաբերություն, մակդիր, համեմատություն եւ անձնավորում։


    Ժամանակս այսօր կարծես դողդողացող գետ էր՝ հոսում էր ձեռքերս միջով, առանց կանգառի։ Յուրաքանչյուր րոպե՝ մարգարտի հատիկ, կորչում էր կատարած պարտականությունների ծավալի մեջ։ Դասերի ծանրությունն ու կամավորական առաջադրանքները իմ օրը դարձնում էին հագեցած և կիսաքաղցած, ժամանակս կարծես խեղդվում էր այս բոլոր գործում։ Ժամանակս անձնավորված դարձած՝ շտապում էր առաջ, ոչ մի վայրկյան թույլ չէր տալիս հանգստանալ, իսկ ես նրա հետևից փորձում էի վազել ու բռնել, բայց նա մշտապես փախչում էր իմ ձեռքերից՝ շշնջալով․ «Կորչիր, և նորից կգաս»։